anando

Good morning 🌞

If we Indians take pride in our great culture and rich heritage, we need to understand the foundation building work done by people such as Dr. Babasaheb Ambedkar.

Culture is a dynamic process. It keeps changing based on new requirements of the society. The spirit of this change is so we include and accommodate everyone in the society.
A happy, prosperous and peaceful society cannot be built with maintaining differentiation, discrimination, or suppression of any kind.

May we uphold the constitution of India as our modern spiritual scripture and modify the life pattern.

May we grow in our tolerance and inclusion.

May we stand strong for weaker, deprived, distressed, and neglected members of our family.

Jai Balbheem 🙏🏼

शुभ सकाळ 🌞

जर आपण भारतीयांना आपल्या महान संस्कृतीचा आणि समृद्ध वारशाचा अभिमान वाटत असेल तर आपल्याला डॉ. बाबासाहेब आंबेडकरांसारख्या लोकांनी केलेल्या पाया उभारणीचे कार्य समजून घेणे आवश्यक आहे.

संस्कृती ही एक गतिमान प्रक्रिया आहे. समाजाच्या नवनवीन गरजांनुसार ती बदलत राहते. या बदलाचा आत्मा हा आहे की आपण समाजातील प्रत्येकाला सामावून घेतो.

कोणत्याही प्रकारचा दुजाभाव, भेदभाव किंवा दडपशाही राखून सुखी, समृद्ध आणि शांततामय समाज निर्माण होऊ शकत नाही.

आपण भारताचे संविधान आपला आधुनिक आध्यात्मिक ग्रंथ म्हणून कायम ठेवून आपल्या सर्वांची जीवन पद्धती सुधारूया.

आपली सहिष्णुता आणि समावेशकता वाढू दे.

आपल्या भारतीय कुटुंबातील दुर्बल, वंचित, दुःखी आणि दुर्लक्षित सदस्यांसाठी आपण खंबीरपणे उभे राहू या.

जय बलभीम 🙏🏼

I ask for a moment’s indulgence to sit by thy side. The works I have in hand I will finish afterwards.

Away from the sight of thy face my heart knows no rest nor respite, and my work becomes an endless toil in a shoreless sea of toil.

Today the summer has come at my window with it’s sighs and murmurs; and the bees are playing their minstrelsy at the court of the flowering grove.

Now it is the time sit quiet, face to face with thee, and sing dedication of live in this silent and overflowing leisure.

(Poem 5 from “Gitanjali” by Ravindranath Tagor)

तुझ्या शेजारी एक क्षणभर बसण्याची मुभा मला दे. हातातली उरलेली कामे मी नंतर संपवीन.

तुझ्या दर्शनाशिवाय माझ्या मनाला थोडीशीसुद्धा उसंत, विश्रांती मिळत नाही आणि अथांग कष्टाच्या सागरात मी अविरत काम करत राहतो.

आज माझ्या गवाक्षात वसंत त्याचे नि:श्वास आणि गुंजन घेऊन आला आहे. फुलांनी बहरलेल्या उपवनाच्या दरबारात मधमाश्यांचे भट ‘स्तवने’ गात आहेत.

आता या नि:शब्द आणि चिरविश्रांतीच्या काळात तुझ्यासमोर शांतपणे बसून जीवनाच्या समर्पणाचे गीत गायची वेळ आली आहे.

(भावानुवाद – डॉ. अमित गोसावी)