I ask for a moment’s indulgence to sit by thy side. The works I have in hand I will finish afterwards.

Away from the sight of thy face my heart knows no rest nor respite, and my work becomes an endless toil in a shoreless sea of toil.

Today the summer has come at my window with it’s sighs and murmurs; and the bees are playing their minstrelsy at the court of the flowering grove.

Now it is the time sit quiet, face to face with thee, and sing dedication of live in this silent and overflowing leisure.

(Poem 5 from “Gitanjali” by Ravindranath Tagor)

तुझ्या शेजारी एक क्षणभर बसण्याची मुभा मला दे. हातातली उरलेली कामे मी नंतर संपवीन.

तुझ्या दर्शनाशिवाय माझ्या मनाला थोडीशीसुद्धा उसंत, विश्रांती मिळत नाही आणि अथांग कष्टाच्या सागरात मी अविरत काम करत राहतो.

आज माझ्या गवाक्षात वसंत त्याचे नि:श्वास आणि गुंजन घेऊन आला आहे. फुलांनी बहरलेल्या उपवनाच्या दरबारात मधमाश्यांचे भट ‘स्तवने’ गात आहेत.

आता या नि:शब्द आणि चिरविश्रांतीच्या काळात तुझ्यासमोर शांतपणे बसून जीवनाच्या समर्पणाचे गीत गायची वेळ आली आहे.

(भावानुवाद – डॉ. अमित गोसावी)